Mijn zus is tante geworden. Van het schattigste en liefste jongetje ter wereld, heb ik van horen zeggen. Mijn metekindje heeft een neefje dat ze nu al in haar hart gesloten heeft, dat kan ik zien op de foto's die passeren op de social media. Ik gun de schoonfamilie van mijn zus met gans mijn hart hun prachtige baby. Maar voor mij is dit een van de moeilijkste...
Hoe sterk ik ondertussen ook denk te zijn, het ging verdomd diep dit weekend. De loopschoenen, die bleven gans het lange weekend eenzaam in een hoekje staan. De chocolade in de voorraadkast, die was dan weer de enige die mij leek te begrijpen. Tot zover de gezonde levensstijl... De hubbie snapt er niets van. Hij krijgt flashbacks naar drie jaar geleden. De tijd waarin hysterische huilbuien afgewisseld werden met uren slapen. Overdag, 's avonds, 's nachts. Slapen is mijn beste vriend.
Het is volkomen terecht dat hij er niets van snapt. Ik heb nooit of te nimmer problemen gemaakt van alle vrienden en familieleden die zwanger werden en fantastische kinderen kregen. Ik kijk er altijd heel hard naar uit om ze bij ons thuis te verwelkomen. Stuk voor stuk zijn ze prachtig. De een heerlijk rustig en steeds bereid om samen een boekje te lezen in de zetel, de ander onstuimig en dus altijd in om samen op ontdekkingstocht te gaan. In ons huis, door onze tuin, er is hier altijd wel iets te beleven. Ze hebben allemaal hun eigen plekje in mijn leven veroverd. Het metekindje op kop met de rest in haar kielzog.
Waarom is deze baby dan anders? Omdat hij tante zal zeggen tegen mijn zus... Omdat hij de dikke vriend van het metekindje zal worden op familiefeesten... Omdat hij mij toont, wat kon geweest zijn...
Lieve baby, ik wens je een gezond en gelukkig leven toe, met alle liefde en vriendschap van heel de wereld. Ook jij zal je plaatsje in mijn leven veroveren. Vanaf het moment dat ik je voor het eerst zal zien, zal ik je in mijn hart sluiten, ik ben er zeker van. Maar dit weekend heb je mij op de knieën gekregen. Morgen wordt het terug beter, maar vandaag nog even niet...
zondag 17 mei 2015
zondag 3 mei 2015
Go with the flow
Terwijl ik dit schrijf, bekom ik van een heerlijk weekend vol familytime. Zoals in veel families, misschien ook die van jou, staan weekends vol qualitytime gelijk aan copieuze maaltijden met tal van lekkernijen. Een babyborrel vol dessertjes, restaurantbezoeken met culinaire hoogstandjes en zo voort en zo verder. Voor gezonde eters klinkt dat als een constante struggle tussen goesting en schuldgevoel. Maar hoeft het wel zo te zijn?
Toen ik pas met mijn gezonde levensstijl gestart was, was het zwart of wit. Grijs bestond niet en heerlijke 'pink sprinkles on a red velvet cupcake' waren al helemaal uit den boze. I worked my butt off (letterlijk!) om die 25 kilo kwijt te geraken en ze moesten en zouden eraf blijven. Kost wat kost, ook al stond dat ermee gelijk dat ik een alcoholvrije, glutenvrije, suikervrije veganist moest zijn.
Wat ik dan wel at? Groenten en ook fruit, als het voor 16h in de middag was ten minste, noten, zaden en heb ik groenten al vermeld? Ik was geobsedeerd door alles wat in mijn mond ging. Het moest gezond zijn en overal waar ik kwam stond eten gelijk aan stress. Het duurde een tijdje voor ik doorhad dat ik helemaal niet zo gezond bezig was. Ik voelde me nog steeds een pak beter dan vroeger, maar de tonnen energie die ik had aan de start van mijn gezonde levensstijl waren er niet meer. Sporten ging nog, maar met minder enthousiasme. Ik ging trager vooruit en begon er tegenop te zien om te vertrekken. Helemaal niet zoals ik normaal gezien ben, ik snapte er niets van. Ik at toch super gezond?
Ik begon te experimenteren en kon langzaam maar zeker meer relaxen over mijn eetgewoontes.
Ondertussen heb ik geleerd dat een gezonde levensstijl vooral te maken heeft met het leren kennen van je eigen lichaam en luisteren naar wat het jou wil vertellen. Wanneer je jezelf constant regels oplegt, veroordeel je jezelf als je één van je dierbare wetten overtreedt. Gevolg: een gigantisch schuldgevoel en dat is zeker niet gezond.
Na het drinken van het minste beetje alcohol, voel ik me dagen ellendig. Mijn lichaam vertelt mij dat het op dat vlak genoeg geweest is en daar hou ik mij strikt aan. Als ik te veel zuivelproducten eet, heb ik last van rode vlekken in mijn gezicht. Ik blijf dus maar beter weg van yoghurt en melk. Maar het is geen ramp om bij vrienden roomsaus te eten. Van één keer zal ik echt niet veranderen in één of ander monster van Frankenstein. Minder stress en meer happiness, voor mezelf en zeker voor de gastheer of -vrouw van dienst. Ik eet graag vegetarisch, omdat het lekker is en omdat ik het een mooie principiële levenswijze vind, maar ik ben ook een echte bourgondiër. Ik weet dat ik in de herfst geen neen kan zeggen tegen een heerlijke wildmenu en ik voel mij daar ook niet meer schuldig over.
Dus tijdens een weekend als dit, waarin de lekkere, zogenaamde, zonden om mijn hoofd vliegen, maak ik gewoon keuzes. Om 16h in de namiddag nog een pannenkoek eten als ik straks op restaurant mag ? Neen dank u. Een chocolade moulleux als dessert later die avond? Yes, please! De kunst is om de juiste balans te vinden. Eerst moet je leren om je lichaam graag te zien en dat kan je door ernaar te luisteren. Leg jezelf geen onrealistische regels op die je ongelukkig maken, maar experimenteer en kijk wat werkt voor jou. En als je zin hebt in chocolade, eet dan verdorie chocolade. Maar niet elke dag...
Ik ben ondertussen een alcoholvrije, glutenarme, lactosewerende flexitariër die zo weinig mogelijk suiker eet. I just go with the flow and love myself enough to live a healthy balanced lifestyle.
Toen ik pas met mijn gezonde levensstijl gestart was, was het zwart of wit. Grijs bestond niet en heerlijke 'pink sprinkles on a red velvet cupcake' waren al helemaal uit den boze. I worked my butt off (letterlijk!) om die 25 kilo kwijt te geraken en ze moesten en zouden eraf blijven. Kost wat kost, ook al stond dat ermee gelijk dat ik een alcoholvrije, glutenvrije, suikervrije veganist moest zijn.
Wat ik dan wel at? Groenten en ook fruit, als het voor 16h in de middag was ten minste, noten, zaden en heb ik groenten al vermeld? Ik was geobsedeerd door alles wat in mijn mond ging. Het moest gezond zijn en overal waar ik kwam stond eten gelijk aan stress. Het duurde een tijdje voor ik doorhad dat ik helemaal niet zo gezond bezig was. Ik voelde me nog steeds een pak beter dan vroeger, maar de tonnen energie die ik had aan de start van mijn gezonde levensstijl waren er niet meer. Sporten ging nog, maar met minder enthousiasme. Ik ging trager vooruit en begon er tegenop te zien om te vertrekken. Helemaal niet zoals ik normaal gezien ben, ik snapte er niets van. Ik at toch super gezond?
Ik begon te experimenteren en kon langzaam maar zeker meer relaxen over mijn eetgewoontes.
Ondertussen heb ik geleerd dat een gezonde levensstijl vooral te maken heeft met het leren kennen van je eigen lichaam en luisteren naar wat het jou wil vertellen. Wanneer je jezelf constant regels oplegt, veroordeel je jezelf als je één van je dierbare wetten overtreedt. Gevolg: een gigantisch schuldgevoel en dat is zeker niet gezond.
Na het drinken van het minste beetje alcohol, voel ik me dagen ellendig. Mijn lichaam vertelt mij dat het op dat vlak genoeg geweest is en daar hou ik mij strikt aan. Als ik te veel zuivelproducten eet, heb ik last van rode vlekken in mijn gezicht. Ik blijf dus maar beter weg van yoghurt en melk. Maar het is geen ramp om bij vrienden roomsaus te eten. Van één keer zal ik echt niet veranderen in één of ander monster van Frankenstein. Minder stress en meer happiness, voor mezelf en zeker voor de gastheer of -vrouw van dienst. Ik eet graag vegetarisch, omdat het lekker is en omdat ik het een mooie principiële levenswijze vind, maar ik ben ook een echte bourgondiër. Ik weet dat ik in de herfst geen neen kan zeggen tegen een heerlijke wildmenu en ik voel mij daar ook niet meer schuldig over.
Dus tijdens een weekend als dit, waarin de lekkere, zogenaamde, zonden om mijn hoofd vliegen, maak ik gewoon keuzes. Om 16h in de namiddag nog een pannenkoek eten als ik straks op restaurant mag ? Neen dank u. Een chocolade moulleux als dessert later die avond? Yes, please! De kunst is om de juiste balans te vinden. Eerst moet je leren om je lichaam graag te zien en dat kan je door ernaar te luisteren. Leg jezelf geen onrealistische regels op die je ongelukkig maken, maar experimenteer en kijk wat werkt voor jou. En als je zin hebt in chocolade, eet dan verdorie chocolade. Maar niet elke dag...
Ik ben ondertussen een alcoholvrije, glutenarme, lactosewerende flexitariër die zo weinig mogelijk suiker eet. I just go with the flow and love myself enough to live a healthy balanced lifestyle.
zondag 19 april 2015
The pursuit of happYness
Typo intended! Iedereen die de gelijknamige film gezien heeft, kent het waargebeurde verhaal van de vader en zijn zoontje op zoek naar geluk. Omdat ik dit verhaal niet zonder tranen kan uitkijken, kies ik met opzet de titel van de film voor dit stukje, dus inclusief de bedoelde tikfout. Ik heb ook met opzet de Y met een hoofdletter geschreven. Voor mij is dit de Y voor You: jij bent verantwoordelijk voor je eigen geluk, jij kan van jouw leven iets waardevols maken.
Een leven opbouwen zonder kinderen, het is niet altijd evident. En dan stap ik even weg van het verdriet waar je door moet wanneer dit geen bewuste keuze is. Ook mensen die er zelf voor kiezen om geen kinderen te hebben, krijgen met tal van vooroordelen te maken. 'Waarom niet?', het is een van de eerste vragen die je mag verwachten van vreemden. Meteen na 'en zijn er kindjes?'.
Een gezin met kinderen, het wordt door de maatschappij nog steeds als normaal beschouwd. Kinderen zijn de norm. Als je geen kinderen hebt, word je ter verantwoording geroepen, hebben mensen het gevoel dat je hen een uitleg verschuldigd bent. Wanneer je dan durft te antwoorden dat je gelukkig bent zonder, kijken sommigen je aan alsof je van een andere planeet komt. Je kan evengoed net gezegd hebben dat je liever hummus tussen je boterhammen eet dan choco. Not! Possible! En toch, ik ben op dit moment gelukkig zonder kinderen én ik eet liever hummus dan choco.
De Universiteit van Princeton nam de proef op de som en startte een onderzoek om te testen of ouders gelukkiger zijn dan mensen zonder kinderen. Uit dit onderzoek zou blijken dat het een mythe is dat het ouderschap gelukkig maakt. Cruciaal voor het geluk van de mens is volgens het onderzoek de mate van vrijheid die we hebben. En die vrijheid neemt met kinderen eerder af dan toe. Quod erat demonstrandum: ouders zijn minder gelukkig dan mensen zonder kinderen. Een beetje kort door de bocht lijkt mij. Geluk is niet voor iedereen hetzelfde, met of zonder kinderen.
Wat ik geleerd heb, is om verantwoordelijkheid op te nemen voor mijn eigen geluk. In plaats van te blijven wensen dat ik ooit terug gelukkig zou worden, drong het op een dag tot me door: ik kan nog jaren hopen ooit gelukkig te worden of ik kan starten met gewoon gelukkig zijn! The time is now... zoiets. Uiteraard is iedere situatie anders. Ook bij mij kwam dit besef niet van de ene dag op de andere, maar het loont wel de moeite om er even bij stil te staan. 'Gelukkig zijn' is een ingesteldheid. Er wordt gezegd dat geld niet gelukkig maakt, en eigenlijk is dit met alle andere aspecten van het leven net hetzelfde.
Neem dus je leven in handen, neem je verantwoordelijkheid op en kijk hoe ver het je brengt. Wees kritisch over wat jou ongelukkig maakt en onderzoek hoe je dit kunt veranderen. Je zal niet plots op een magische manier zwanger worden, maar misschien zijn je behandelingen wel een reden waarom je niet verandert van job en kan je hier eens goed over nadenken. Het perfecte leven is een mythe. Iedereen heeft problemen en zorgen, belangrijk is echter de manier waarop we er mee om gaan. Om je op weg te helpen, heb ik alvast enkele van mijn 'gelukmakers' even op een rijtje gezet.
Ik ben hierbij uitgegaan van mijn eigen sterkte. Uiteraard maakt mijn lieve echtgenoot mij dolgelukkig en ik heb mijn familie en vrienden die steeds een glimlach op mijn gezicht toveren, maar wanneer zij niet in de buurt zijn, haal ik mijn geluk in willekeurige volgorde en onder andere uit:
1. buiten zijn: Lopen, wandelen, in de zon mijn lunch opeten,... Als ik buiten ben, word ik gelukkig. Ik streef ernaar om elke dag minstens een halfuurtje buitenlucht op te snuiven, bij voorkeur mee
4. learn something new every day: Ik ben heel leergierig van aard en ik verslind dan ook boeken die mij iets kunnen bijbrengen. Mijn dag is al half geslaagd als ik een nieuw recept ontdek via instagram en ik ben dolblij als ik een toffe post lees van een collega blogger. Een workshop volgen of nieuwe mensen leren kennen en op die manier andere inzichten verwerven? Het werkt voor mij niet enkel heel erg inspirerend, het maakt met gewoon ook super blij. Zelf op zoek naar de combinatie van geluk en inspiratie? Check zeker eens de blog Josie's Little Things, een schatkamer aan tips over groot geluk vinden in kleine dingen!
5. bloemen: Een boeket in huis, met precisie gepland in de tuin of wild langs de kant van de weg, bloemen zijn voor mij een instant happiness booster!
6. life is better with tea: ik ben momenteel volop aan het sleutelen aan een post over waarom thee mij zo gelukkig maakt, dus hou mijn blog zeker in de gaten als je hier meer over wil weten!
7. healthy me: sinds ik er gezondere leefgewoontes op na hou, ben ik gewoon veel gelukkiger. Gezonde voeding en voldoende beweging, meer heb ik net nodig om mij 100% goed in mijn vel (en in mijn nieuwe jeans!) te voelen.
Een leven opbouwen zonder kinderen, het is niet altijd evident. En dan stap ik even weg van het verdriet waar je door moet wanneer dit geen bewuste keuze is. Ook mensen die er zelf voor kiezen om geen kinderen te hebben, krijgen met tal van vooroordelen te maken. 'Waarom niet?', het is een van de eerste vragen die je mag verwachten van vreemden. Meteen na 'en zijn er kindjes?'.
Een gezin met kinderen, het wordt door de maatschappij nog steeds als normaal beschouwd. Kinderen zijn de norm. Als je geen kinderen hebt, word je ter verantwoording geroepen, hebben mensen het gevoel dat je hen een uitleg verschuldigd bent. Wanneer je dan durft te antwoorden dat je gelukkig bent zonder, kijken sommigen je aan alsof je van een andere planeet komt. Je kan evengoed net gezegd hebben dat je liever hummus tussen je boterhammen eet dan choco. Not! Possible! En toch, ik ben op dit moment gelukkig zonder kinderen én ik eet liever hummus dan choco.
De Universiteit van Princeton nam de proef op de som en startte een onderzoek om te testen of ouders gelukkiger zijn dan mensen zonder kinderen. Uit dit onderzoek zou blijken dat het een mythe is dat het ouderschap gelukkig maakt. Cruciaal voor het geluk van de mens is volgens het onderzoek de mate van vrijheid die we hebben. En die vrijheid neemt met kinderen eerder af dan toe. Quod erat demonstrandum: ouders zijn minder gelukkig dan mensen zonder kinderen. Een beetje kort door de bocht lijkt mij. Geluk is niet voor iedereen hetzelfde, met of zonder kinderen.
Wat ik geleerd heb, is om verantwoordelijkheid op te nemen voor mijn eigen geluk. In plaats van te blijven wensen dat ik ooit terug gelukkig zou worden, drong het op een dag tot me door: ik kan nog jaren hopen ooit gelukkig te worden of ik kan starten met gewoon gelukkig zijn! The time is now... zoiets. Uiteraard is iedere situatie anders. Ook bij mij kwam dit besef niet van de ene dag op de andere, maar het loont wel de moeite om er even bij stil te staan. 'Gelukkig zijn' is een ingesteldheid. Er wordt gezegd dat geld niet gelukkig maakt, en eigenlijk is dit met alle andere aspecten van het leven net hetzelfde.
Neem dus je leven in handen, neem je verantwoordelijkheid op en kijk hoe ver het je brengt. Wees kritisch over wat jou ongelukkig maakt en onderzoek hoe je dit kunt veranderen. Je zal niet plots op een magische manier zwanger worden, maar misschien zijn je behandelingen wel een reden waarom je niet verandert van job en kan je hier eens goed over nadenken. Het perfecte leven is een mythe. Iedereen heeft problemen en zorgen, belangrijk is echter de manier waarop we er mee om gaan. Om je op weg te helpen, heb ik alvast enkele van mijn 'gelukmakers' even op een rijtje gezet.
Ik ben hierbij uitgegaan van mijn eigen sterkte. Uiteraard maakt mijn lieve echtgenoot mij dolgelukkig en ik heb mijn familie en vrienden die steeds een glimlach op mijn gezicht toveren, maar wanneer zij niet in de buurt zijn, haal ik mijn geluk in willekeurige volgorde en onder andere uit:
1. buiten zijn: Lopen, wandelen, in de zon mijn lunch opeten,... Als ik buiten ben, word ik gelukkig. Ik streef ernaar om elke dag minstens een halfuurtje buitenlucht op te snuiven, bij voorkeur mee
2. life is music: Het is de slogan van een van de betere Vlaamse radiozenders en al zing ik geen noot juist, muziek maakt mij altijd gelukkig. Een nummer met een mooie herinnering dat onverwacht passeert op de radio, een live optreden van mijn favoriete bands of gewoon mijn iPod opzetten met mijn favoriete muziek, het zorgt bij mij steeds voor een instant geluksgevoel.
3. happy smells: Ik word altijd blij van lekkere frisse geurtjes. Mijn favoriete product gebruiken onder de douche, in slaap vallen in net gewassen bedlinnen, een fris gepoetst huis, de geur van vers gemaaid gras en zo voort en zo verder.
3. happy smells: Ik word altijd blij van lekkere frisse geurtjes. Mijn favoriete product gebruiken onder de douche, in slaap vallen in net gewassen bedlinnen, een fris gepoetst huis, de geur van vers gemaaid gras en zo voort en zo verder.
4. learn something new every day: Ik ben heel leergierig van aard en ik verslind dan ook boeken die mij iets kunnen bijbrengen. Mijn dag is al half geslaagd als ik een nieuw recept ontdek via instagram en ik ben dolblij als ik een toffe post lees van een collega blogger. Een workshop volgen of nieuwe mensen leren kennen en op die manier andere inzichten verwerven? Het werkt voor mij niet enkel heel erg inspirerend, het maakt met gewoon ook super blij. Zelf op zoek naar de combinatie van geluk en inspiratie? Check zeker eens de blog Josie's Little Things, een schatkamer aan tips over groot geluk vinden in kleine dingen!
5. bloemen: Een boeket in huis, met precisie gepland in de tuin of wild langs de kant van de weg, bloemen zijn voor mij een instant happiness booster!
6. life is better with tea: ik ben momenteel volop aan het sleutelen aan een post over waarom thee mij zo gelukkig maakt, dus hou mijn blog zeker in de gaten als je hier meer over wil weten!
7. healthy me: sinds ik er gezondere leefgewoontes op na hou, ben ik gewoon veel gelukkiger. Gezonde voeding en voldoende beweging, meer heb ik net nodig om mij 100% goed in mijn vel (en in mijn nieuwe jeans!) te voelen.
maandag 6 april 2015
Een gezonde happy start
Een van de eerste dingen die ik mezelf aangeleerd heb bij de start van mijn gezonde levensstijl, is om mijn dag 'happy' te beginnen. Vroeger bleef ik zo lang mogelijk in mijn bed liggen, om daarna elke ochtend met een hoofd vol slaap op de trein te zitten. In het station werkte ik vlug een boterkoek naar binnen wegens geen tijd om te ontbijten en aangekomen op het werk dacht ik eraan dat ik eigenlijk nog niets gedronken had. Naar de koffieautomaat dan maar.
Nu sta ik nu elke ochtend vroeg op om mijn dag rustig te starten. Ik begin mijn dag met hardlopen, yoga of een combinatie van beide en een gezond ontbijt. Hierdoor spring ik niet enkel elke ochtend goedgezind uit mijn bed, het geeft me een een energieboost die de rest van de dag blijft zinderen. Ik ben van nature een vroege vogel en ik besef dat ik hiermee een streepje voor heb om voor dag en dauw uit mijn bed te geraken, maar ook voor avondmensen loont het zeker en vast de moeite om te proberen om de dag energiek te starten.
De voorbereiding voor een gezonde start van mijn dag begint eigenlijk 's avonds al. Ik zet steevast een halve liter water klaar op mijn wastafel, zodat ik er zeker aan denk om mijn dag te starten met hydrateren van binnenuit. Dat flesje uitdrinken, is het allereerste wat ik doe. Op die manier vul ik mijn vochtreserves onmiddellijk aan en geef ik mijn lichaam en geest het signaal om wakker te worden. Meestal voeg ik aan mijn 'ochtendwater' ook citroensap toe. Citroen helpt om de spijsvertering op gang te brengen en het ondersteunt de natuurlijke ontgifting van het lichaam. Citroenen zitten bovendien boordevol vitamine C, antioxidanten, vezels, calcium en magnesium.
Iedereen is natuurlijk anders, maar sinds mijn vruchtbaarheidsbehandelingen heeft mijn lichaam een chronisch tekort aan magnesium. Stress en medicatie zijn namelijk de grootste boosdoeners om dit mineraal uit je lichaam te jagen. Het gevolg hiervan is een negatief effect op mijn spieren. De bekende schokjes die je soms merkt als je partner in slaap valt terwijl jij nog ligt te woelen? Die heb ik de dag door. Mijn hardlopen helpt hier niet bij, want intensief sporten staat met stip op nummer drie als belangrijkste oorzaak. Gelukkig heb ik dit probleem kunnen oplossen door een voedingssupplement om mijn reserves aan te vullen. Alle magnesium die ik echter door mijn voeding binnenkrijg, is natuurlijk nog beter!
Terwijl mijn lichaam en geest wakker worden door het verfrissende water, is het tijd voor een momentje me-time. De wereld slaapt nog, dus er zijn geen smsjes om mij af te leiden, geen tot weinig nieuwe updates op mijn sociale media om te checken en nog geen mails om te beantwoorden. Uiteraard is hardlopen mijn favoriete bezigheid om de dag te starten. In het donker mijn kilometers malen tijdens de winter, I love it. De zon zien opkomen in de zomer tijdens mijn ochtendloopje, I love it even more. Na het hardlopen is mijn sadhana (persoonlijke yoga practice) de ideale manier om te stretchen. Ook op de dagen waarop geen looptraining gepland staat, helpt yoga mij om de dag ontspannen te beginnen. Later volgt zeker nog een post die ik hier volledig aan zal wijden, beloofd!
Na het stretchen en douchen, is het tijd voor een gezond ontbijt. Ik hou ervan om zo veel mogelijk te variëren en zet graag enkele van mijn favorieten op een rijtje. Jullie zullen merken dat zuivel hierin een grote afwezige is. Dit komt omdat ik zelf weinig heb met zuivel. Ik ben geen veganist, daarvoor eet ik veel te graag op tijd en stond een eitje, maar ik heb gewoon al sinds kinds af een afkeer van melk, yoghurt, kaas en dergelijke meer. Als jij wel een zuivelfanaat bent, kunnen mijn tips misschien een afwisseling zijn in jouw eetpatroon.
Alle goede voornemens ten spijt, soms moet het gewoon echt snel gaan. Voor dergelijke gevallen heb ik altijd muesli in huis. Ik koop die enkel en alleen in de biowinkel en lees aandachtig de verpakkingen, zodat ik er zeker van ben dat ik effectief een gezond ontbijt binnen heb en geen suikerfestijn verorber dat mij de hele dag lusteloos zal maken. Zelf pimp ik mijn muesli met vers fruit, want melk... dat krijg ik echt niet binnen, zelfs niet de soya- of amandelversies. Mijn favoriet op dit moment is de power breakfast met appel van He-Be te koop bij Biovita.
Als ik meer tijd heb, maak ik zelf homemade granola. Hiervoor doe ik gewoon kokosolie in een pan en ik verwarm er ongeveer 100 gram havermout in samen met gehakte pecannoten, hazelnoten en amandelnoten. Als het heerlijk geroosterd begint te ruiken, mijn buik gromt ondertussen rustig verder door de kilometers die ik al gelopen heb, voeg ik wat gebroken lijnzaad toe, werk ik af met een handje rozijnen en meng ik er wat ahornsiroop door. Wel opletten, want door het karamelliseren, brandt dit sneller aan dan je zou verwachten. Ik stoof in een andere pan een appeltje met wat kaneel en als alles klaar is, moet ik enkel nog de twee pannen mengen en ik heb een heerlijk ontbijt.
.JPG)
Nu sta ik nu elke ochtend vroeg op om mijn dag rustig te starten. Ik begin mijn dag met hardlopen, yoga of een combinatie van beide en een gezond ontbijt. Hierdoor spring ik niet enkel elke ochtend goedgezind uit mijn bed, het geeft me een een energieboost die de rest van de dag blijft zinderen. Ik ben van nature een vroege vogel en ik besef dat ik hiermee een streepje voor heb om voor dag en dauw uit mijn bed te geraken, maar ook voor avondmensen loont het zeker en vast de moeite om te proberen om de dag energiek te starten.
De voorbereiding voor een gezonde start van mijn dag begint eigenlijk 's avonds al. Ik zet steevast een halve liter water klaar op mijn wastafel, zodat ik er zeker aan denk om mijn dag te starten met hydrateren van binnenuit. Dat flesje uitdrinken, is het allereerste wat ik doe. Op die manier vul ik mijn vochtreserves onmiddellijk aan en geef ik mijn lichaam en geest het signaal om wakker te worden. Meestal voeg ik aan mijn 'ochtendwater' ook citroensap toe. Citroen helpt om de spijsvertering op gang te brengen en het ondersteunt de natuurlijke ontgifting van het lichaam. Citroenen zitten bovendien boordevol vitamine C, antioxidanten, vezels, calcium en magnesium.
Iedereen is natuurlijk anders, maar sinds mijn vruchtbaarheidsbehandelingen heeft mijn lichaam een chronisch tekort aan magnesium. Stress en medicatie zijn namelijk de grootste boosdoeners om dit mineraal uit je lichaam te jagen. Het gevolg hiervan is een negatief effect op mijn spieren. De bekende schokjes die je soms merkt als je partner in slaap valt terwijl jij nog ligt te woelen? Die heb ik de dag door. Mijn hardlopen helpt hier niet bij, want intensief sporten staat met stip op nummer drie als belangrijkste oorzaak. Gelukkig heb ik dit probleem kunnen oplossen door een voedingssupplement om mijn reserves aan te vullen. Alle magnesium die ik echter door mijn voeding binnenkrijg, is natuurlijk nog beter!
Terwijl mijn lichaam en geest wakker worden door het verfrissende water, is het tijd voor een momentje me-time. De wereld slaapt nog, dus er zijn geen smsjes om mij af te leiden, geen tot weinig nieuwe updates op mijn sociale media om te checken en nog geen mails om te beantwoorden. Uiteraard is hardlopen mijn favoriete bezigheid om de dag te starten. In het donker mijn kilometers malen tijdens de winter, I love it. De zon zien opkomen in de zomer tijdens mijn ochtendloopje, I love it even more. Na het hardlopen is mijn sadhana (persoonlijke yoga practice) de ideale manier om te stretchen. Ook op de dagen waarop geen looptraining gepland staat, helpt yoga mij om de dag ontspannen te beginnen. Later volgt zeker nog een post die ik hier volledig aan zal wijden, beloofd!
Na het stretchen en douchen, is het tijd voor een gezond ontbijt. Ik hou ervan om zo veel mogelijk te variëren en zet graag enkele van mijn favorieten op een rijtje. Jullie zullen merken dat zuivel hierin een grote afwezige is. Dit komt omdat ik zelf weinig heb met zuivel. Ik ben geen veganist, daarvoor eet ik veel te graag op tijd en stond een eitje, maar ik heb gewoon al sinds kinds af een afkeer van melk, yoghurt, kaas en dergelijke meer. Als jij wel een zuivelfanaat bent, kunnen mijn tips misschien een afwisseling zijn in jouw eetpatroon.
Alle goede voornemens ten spijt, soms moet het gewoon echt snel gaan. Voor dergelijke gevallen heb ik altijd muesli in huis. Ik koop die enkel en alleen in de biowinkel en lees aandachtig de verpakkingen, zodat ik er zeker van ben dat ik effectief een gezond ontbijt binnen heb en geen suikerfestijn verorber dat mij de hele dag lusteloos zal maken. Zelf pimp ik mijn muesli met vers fruit, want melk... dat krijg ik echt niet binnen, zelfs niet de soya- of amandelversies. Mijn favoriet op dit moment is de power breakfast met appel van He-Be te koop bij Biovita.
Als ik meer tijd heb, maak ik zelf homemade granola. Hiervoor doe ik gewoon kokosolie in een pan en ik verwarm er ongeveer 100 gram havermout in samen met gehakte pecannoten, hazelnoten en amandelnoten. Als het heerlijk geroosterd begint te ruiken, mijn buik gromt ondertussen rustig verder door de kilometers die ik al gelopen heb, voeg ik wat gebroken lijnzaad toe, werk ik af met een handje rozijnen en meng ik er wat ahornsiroop door. Wel opletten, want door het karamelliseren, brandt dit sneller aan dan je zou verwachten. Ik stoof in een andere pan een appeltje met wat kaneel en als alles klaar is, moet ik enkel nog de twee pannen mengen en ik heb een heerlijk ontbijt.
Omdat ik zelf van variatie hou, begin ik elke dag op een andere manier. Een heerlijke fruitsalade staat dan ook bovenaan mijn lijstje met ontbijtfavorieten. Niet enkel kan je hier eindeloos mee experimenteren, je kan ook allerlei superfoods, zoals bijvoorbeeld bijenpollen, toevoegen om het geheel extra gezond te maken. Enige vereiste voor mij, is de aanwezigheid van bessen in elke fruitmix die ik maak. Frambozen, blauwe bessen en bramen zijn volgens mij namelijk de gezondste snoepjes die de natuur ons te bieden heeft. Ze hebben een positief effect op het hart en zorgen voor een goede doorbloeding van de bloedvaten. Daarnaast zijn er weinig voedingsmiddelen die hoger scoren in de aanwezigheid van antioxidanten. Antioxidanten neutraliseren vrije radicalen en dit is heel belangrijk voor wie veel sport.
Door het hoge zuurstofverbruik tijdens het sporten, ontstaan er namelijk veel vrije radicalen. Deze vrije radicalen veroorzaken schade aan het celmembraan. Dit wordt ook wel oxidatieve stress genoemd. Geen paniek, hardlopen blijft zonder twijfel nog steeds gigantisch veel gezonder dan in de zetel hangen, maar wie regelmatig hardloop, kan volgens mij wel best voldoende antioxidanten binnenkrijgen. Antioxidanten neutraliseren namelijk die vrije radicalen: ze gaan celveroudering tegen, werken ontstekeningsremmend en beschermen ons tegen ziektes zoals kanker. Door de oxidatieve stress te compenseren met de juiste voeding word je trouwens niet enkel gezonder, je wordt er ook sterker en sneller van.
Na mijn uurtje sporten en gezond ontbijt, vertrek ik helemaal happy richting werk en moet er al veel gebeuren om mij van slag te brengen! Hoe starten jullie je dag en hebben jullie nog extra tips voor een gezond begin van de dag?
woensdag 1 april 2015
Wild
Toen ik negen was, stond het vast. Ik pende het dan ook met de grootste zekerheid in elk vriendenalbum dat ik te pakken kreeg. Later wil ik.........worden. Schrijfster, dat wist ik zeker. Mama, voegde ik er altijd aan toe. Voor de zekerheid, al was dat nog een veel grotere evidentie. Op die leeftijd was ik al een mini-moedertje voor de kleuters op de speelplaats. Later werd dat babysitten op de kinderen uit de buurt.
We schrijven zomer 2008. Ik was op trektocht in het Westen van de Verenigde Staten. Vooraf leek het een strak plan: we zouden de Grand Canyon afdalen via de South Kaibab Trail, overnachten aan de oevers van de Colorado en de volgende dag de tocht terug naar boven maken via Bright Angel. Het was een helse tocht, loodzwaar en wonderschoon tegelijk. Toen ik na twee dagen uit die immense put kwam geklauterd, wist ik het zeker. Ik was er klaar voor. Terug in België zou ik stoppen met de pil en zwanger worden. Wist ik veel hoe de metafoor van diezelfde immense put, de rest van mijn leven zou definiëren.
Deze anekdote brengt me naadloos bij de eerste tip die ik wil meegeven. Als ik mag tenminste. Wie met een diep verdriet worstelt, moet onmiddellijk het boek 'Wild' van Cheryl Strayed lezen. En wie minder tijd heeft, of het gewoon niet zo heeft met boeken, rept zich best vandaag nog naar de cinema en bekijkt de film.
Wild is het autobiografische verhaal van een alles overheersende pijn. Zonder te veel te willen prijs geven: Cheryl verliest haar moeder als jonge twintiger en raakt zichzelf kwijt in haar verdriet. Hoewel onze situaties totaal niet vergelijkbaar zijn, lees ik haar verhaal steeds opnieuw. Ik heb letterlijk vijf exemplaren van het boek rondslingeren, zowel het origineel als de vertaling, in eerste druk en herdrukken. Cheryl wordt verslaafd aan heroïne en seks, het is haar manier om met die pijn om te gaan. Op haar diepste punt beslist ze om de Pacific Crest Trail te hiken in de hoop zichzelf terug te vinden. Laat mij nu net ook bijzonder sterk scoren in zelfdestructie én een fervent hiker zijn. Ik heb dan wel geen 1000 mijl gestapt, haar verhaal doet iets met me, telkens weer.
In 2010 was ik nog steeds niet zwanger. Ik panikeer niet snel, maar het leek mij toch tijd om even een doktersbezoek te brengen. Onderzoek na onderzoek, test na test volgde, maar zonder resultaat. Ik kreeg het label Unexplained Infertility opgekleefd. En daar sta je dan... Wat volgde waren mijn 'wilde' jaren. Ik was altijd al geen braveke geweest, maar in het jaar 2011 bereikte ik opnieuw de bodem van een immense put. Al was er dit keer geen prachtige rivier om even bij op adem te komen. Er waren enkel de donkere grotten in mijn eigen hoofd.
We schrijven zomer 2008. Ik was op trektocht in het Westen van de Verenigde Staten. Vooraf leek het een strak plan: we zouden de Grand Canyon afdalen via de South Kaibab Trail, overnachten aan de oevers van de Colorado en de volgende dag de tocht terug naar boven maken via Bright Angel. Het was een helse tocht, loodzwaar en wonderschoon tegelijk. Toen ik na twee dagen uit die immense put kwam geklauterd, wist ik het zeker. Ik was er klaar voor. Terug in België zou ik stoppen met de pil en zwanger worden. Wist ik veel hoe de metafoor van diezelfde immense put, de rest van mijn leven zou definiëren.
Deze anekdote brengt me naadloos bij de eerste tip die ik wil meegeven. Als ik mag tenminste. Wie met een diep verdriet worstelt, moet onmiddellijk het boek 'Wild' van Cheryl Strayed lezen. En wie minder tijd heeft, of het gewoon niet zo heeft met boeken, rept zich best vandaag nog naar de cinema en bekijkt de film.
Wild is het autobiografische verhaal van een alles overheersende pijn. Zonder te veel te willen prijs geven: Cheryl verliest haar moeder als jonge twintiger en raakt zichzelf kwijt in haar verdriet. Hoewel onze situaties totaal niet vergelijkbaar zijn, lees ik haar verhaal steeds opnieuw. Ik heb letterlijk vijf exemplaren van het boek rondslingeren, zowel het origineel als de vertaling, in eerste druk en herdrukken. Cheryl wordt verslaafd aan heroïne en seks, het is haar manier om met die pijn om te gaan. Op haar diepste punt beslist ze om de Pacific Crest Trail te hiken in de hoop zichzelf terug te vinden. Laat mij nu net ook bijzonder sterk scoren in zelfdestructie én een fervent hiker zijn. Ik heb dan wel geen 1000 mijl gestapt, haar verhaal doet iets met me, telkens weer.
In 2010 was ik nog steeds niet zwanger. Ik panikeer niet snel, maar het leek mij toch tijd om even een doktersbezoek te brengen. Onderzoek na onderzoek, test na test volgde, maar zonder resultaat. Ik kreeg het label Unexplained Infertility opgekleefd. En daar sta je dan... Wat volgde waren mijn 'wilde' jaren. Ik was altijd al geen braveke geweest, maar in het jaar 2011 bereikte ik opnieuw de bodem van een immense put. Al was er dit keer geen prachtige rivier om even bij op adem te komen. Er waren enkel de donkere grotten in mijn eigen hoofd.
Ieder weekend was ik op stap, zonder rekening te houden met de schat van een echtgenoot die thuis op me zat te wachten en niet wist waar ik was. Ik kwam 's morgens vroeg thuis met heel wat promille in mijn bloed. Een alcoholverslaving kan je het niet noemen, al is dat ook een van de dingen die Cheryl steeds beweert in haar verhaal. 'Dit is geen verslaving, ik kan stoppen wanneer ik wil'. Ik heb heel veel mensen heel veel verdriet gedaan in die periode. Al zie ik dat nu pas, want op dat moment was ik te verblind door mijn eigen pijn. Een pijn die alles overheerste en waar alles en iedereen plaats voor moest maken. Tot ik een ultimatum kreeg, het was me herpakken of een scheiding.
Mijn ogen gingen open, ik raak sindsdien geen druppel meer aan en ik ga zelden of nooit nog op café. En al zeker niet in mijn eentje. Maar zoals ik al zei, ik heb een heel groot talent voor zelfdestructie. Enter mijn suikerverslaving. In twee jaar tijd kwam ik twintig kilogram bij. En opnieuw had ik een ultimatum nodig om mijn ogen te openen. Ik zou me herpakken of ziek worden. Vijfentwintig kilogram ben ik afgevallen in 2014. Vijfentwintig...
Mijn ogen gingen open, ik raak sindsdien geen druppel meer aan en ik ga zelden of nooit nog op café. En al zeker niet in mijn eentje. Maar zoals ik al zei, ik heb een heel groot talent voor zelfdestructie. Enter mijn suikerverslaving. In twee jaar tijd kwam ik twintig kilogram bij. En opnieuw had ik een ultimatum nodig om mijn ogen te openen. Ik zou me herpakken of ziek worden. Vijfentwintig kilogram ben ik afgevallen in 2014. Vijfentwintig...
2015 ben ik gezond gestart, mijn enige verslaving op dit moment is hardlopen. Iedereen in mijn omgeving kan daar mee leven, inclusief mijn arts. Ik ben er zeker van dat Cheryl vele duizenden mensen geraakt heeft. Hopelijk kan mijn verhaal tenminste één iemand bereiken en inspireren. Er is namelijk nog iets wat ik deel met Cheryl: een liefde voor literatuur, de immense drang om mijn verhaal neer te pennen zodat iemand anders er iets uit kan leren en het ideaal om ooit zelf een boek te publiceren. Later wil ik schrijfster worden, dat is de droom die ik nooit zal opbergen.
zondag 29 maart 2015
Just another blog
One small step for mankind, a giant step for this human. Dat is zowat het gevoel dat ik heb bij mijn eerste echte blogpost. Ik speel al lang met het idee om mijn eigen plekje op het wereldwijde web in te richten, maar telkens overvalt mij de grote vraag: heeft de wereld nood aan nog een blog en wie zit te wachten op wat ik te vertellen heb?
Laat me daarom starten met een schets van wie ik ben en wat ik jullie graag wil vertellen. Ik ben een jonge dertiger, afkomstig uit regio Brugge. 'Daar zitten we inderdaad niet op te wachten', hoor ik jullie denken. Dus ga ik graag een stapje verder. Ik ben een kinderloze jonge dertiger, afkomstig uit regio Brugge. Het extra woordje kinderloze is een belangrijk onderdeel van mijn identiteit en als ik zelf kon kiezen, stond het er niet. De keuze is echter gemaakt voor mij, ik had geen inspraak: ik ben op dit moment, en zal waarschijnlijk ook altijd, 'kinderloos' blijven. Een harde realiteit, waar ik het lange tijd heel erg moeilijk mee heb gehad.
Vrees echter niet, dit wordt geen blog vol zelfbeklag. Wat ik wel graag wil bereiken, is om lotgenoten een hart onder te riem te steken. Te inspireren zelfs, als ik zo ver mag gaan. Ik heb de voorbije jaren namelijk hard gevochten. Ik heb veel geleerd over aanvaarding, balans vinden, doorzetten, lief zijn voor mezelf,... Het is een lange weg geweest, met diepe dalen, een weg die ik niemand toewens.
Als je 'kinderloos' of 'infertiliteit' intikt op Google krijg je duizenden hits. Je krijgt advies over wat je kan eten om sneller zwanger te worden, welke onderbroeken je beter niet koopt voor je wederhelft en zo voort en zo verder. Een hele hoop bullshit dus, pardon my French. Leuk voor die één op duizend bij wie het wel werkt, de hel voor wie al jaren zwanger wil worden en de zoveelste kom gedroogde bonen naar binnen zit te werken. Ik noem maar iets. Misschien heb jij net een artikel gelezen dat paprika chips kunnen helpen en ben je bezig aan je derde zak van de dag. Klinkt alvast beter dan mijn gedroogde bonen...
Wat ik zelf echter miste, was advies over hoe ik verder moest met mijn leven. Wat doe je als je de grote droom opbergt, de behandelingen stopzet en kiest om door te gaan zonder kinderen? Bij de dokters moet je niet aankloppen, toch niet bij de vijfentwintig artsen die ik gezien heb. Je vrienden en familie hebben het beste met je voor en willen je zo graag overtuigen om 'er voor te blijven gaan', zoals ze dat zo goed bedoeld kunnen zeggen. Maar op een bepaald moment weet je het zelf: 'ik moet verder, want dit trek ik niet meer'. Zo was het toch bij mij. Ik moest er een punt achter zetten en terug gelukkig leren worden. Zonder kinderen...
Na jaren vol vallen en opstaan is het me aardig gelukt, al zeg ik het zelf! Hoe ik hier gekomen ben, dat wil ik graag op deze blog met jullie delen. Steeds welkom om mijn verhaal te lezen en te ontdekken hoe je een 'happy body, mind and soul in a kids free life' voor jezelf kan creëren. Omdat kinderloos zo zielig klinkt en een leven zonder kinderen verre van zielig is!
Abonneren op:
Posts (Atom)