Laat me daarom starten met een schets van wie ik ben en wat ik jullie graag wil vertellen. Ik ben een jonge dertiger, afkomstig uit regio Brugge. 'Daar zitten we inderdaad niet op te wachten', hoor ik jullie denken. Dus ga ik graag een stapje verder. Ik ben een kinderloze jonge dertiger, afkomstig uit regio Brugge. Het extra woordje kinderloze is een belangrijk onderdeel van mijn identiteit en als ik zelf kon kiezen, stond het er niet. De keuze is echter gemaakt voor mij, ik had geen inspraak: ik ben op dit moment, en zal waarschijnlijk ook altijd, 'kinderloos' blijven. Een harde realiteit, waar ik het lange tijd heel erg moeilijk mee heb gehad.
Vrees echter niet, dit wordt geen blog vol zelfbeklag. Wat ik wel graag wil bereiken, is om lotgenoten een hart onder te riem te steken. Te inspireren zelfs, als ik zo ver mag gaan. Ik heb de voorbije jaren namelijk hard gevochten. Ik heb veel geleerd over aanvaarding, balans vinden, doorzetten, lief zijn voor mezelf,... Het is een lange weg geweest, met diepe dalen, een weg die ik niemand toewens.
Als je 'kinderloos' of 'infertiliteit' intikt op Google krijg je duizenden hits. Je krijgt advies over wat je kan eten om sneller zwanger te worden, welke onderbroeken je beter niet koopt voor je wederhelft en zo voort en zo verder. Een hele hoop bullshit dus, pardon my French. Leuk voor die één op duizend bij wie het wel werkt, de hel voor wie al jaren zwanger wil worden en de zoveelste kom gedroogde bonen naar binnen zit te werken. Ik noem maar iets. Misschien heb jij net een artikel gelezen dat paprika chips kunnen helpen en ben je bezig aan je derde zak van de dag. Klinkt alvast beter dan mijn gedroogde bonen...
Wat ik zelf echter miste, was advies over hoe ik verder moest met mijn leven. Wat doe je als je de grote droom opbergt, de behandelingen stopzet en kiest om door te gaan zonder kinderen? Bij de dokters moet je niet aankloppen, toch niet bij de vijfentwintig artsen die ik gezien heb. Je vrienden en familie hebben het beste met je voor en willen je zo graag overtuigen om 'er voor te blijven gaan', zoals ze dat zo goed bedoeld kunnen zeggen. Maar op een bepaald moment weet je het zelf: 'ik moet verder, want dit trek ik niet meer'. Zo was het toch bij mij. Ik moest er een punt achter zetten en terug gelukkig leren worden. Zonder kinderen...
Na jaren vol vallen en opstaan is het me aardig gelukt, al zeg ik het zelf! Hoe ik hier gekomen ben, dat wil ik graag op deze blog met jullie delen. Steeds welkom om mijn verhaal te lezen en te ontdekken hoe je een 'happy body, mind and soul in a kids free life' voor jezelf kan creëren. Omdat kinderloos zo zielig klinkt en een leven zonder kinderen verre van zielig is!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten